Sport w procesie resocjalizacji młodzieży społecznie niedostosowanej, podobnie jak wychowanie odgrywa ogromną rolę. Sport kształtuje umiejętności podporządkowania się, współdziałania i pomocy w zespole. Czynne uprawianie sportu wpływa regulująco na procesy pobudzania i ich hamowania, wzmaga również granice wydolności układu nerwowego i wegetytawnego, dzięki czemu młodzież jest bardziej odporna na zły wpływ środowiska. Jednocześnie pozwala na samokontrolę i samoocenę. Sport usuwa stany lękowe, wyrabia siłę woli i chęć pokonania trudności. Sport niweluje napięcia emocjonalne, młodzież panuje nad swoimi emocjami oraz posiada wiarę we własne siły. Zajęcia sportowe dają szereg satysfakcji i przyczyniają się do niwelowania osobowościowych przyczyn społecznego wykolejenia. Wzmacnia mechanizmy kontroli wewnętrznej, przyczyniając się do rozwoju zdolności przewidywania konsekwencji własnych czynów, czyli zwiększa samokontrolę.